ن و القلم و ما یسطرون

حرف اول

دفترچه ی خاطراتم گم شده.میدونم کی گم اش کرده ولی حق اعتراض ندارم و باید سکوت کنم.حیف شد برام پر بود از خاطره های صورتی...دیگه به این باور رسیدم تنها جایی که میشه مواظب دست نوشته هام و حرف های دلم باشم اینجاست.

بارها شده از نوشتن دست کشیدم و دوباره شروع کردم ولی این بار منطقی تر دارم شروع میکنم.به قول آقای مزارعی باید یه نوع جهت گیری به نوشته هام بدم.قبلآ فکر میکردم اگه آدم از نوشتن دست بکشه ذهنش کمتر درگیر میشه ولی الان به این نتیجه رسیدم نوشتن آدم رو بزرگ میکنه و به آدم آرامش میده.البته ناگفته نماند که اعتراض دوستان و حرف های امروز آقای مزارعی من رو بیشتر به نوشتن دوباره ترغیب کرد.

امیدوارم لایق این همه لطف دوستان باشم.

شاد باشید

یا علی

|+| نوشته شده در پنجشنبه چهاردهم خرداد 1388 ساعت 2:49 توسط نرگس |